പണ്ട് ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടി നടത്തുമ്പോൾ...
അദ്ദേഹം നോക്കുമ്പോൾ താൻ സൃഷ്ടിച്ചവരൊക്കെ ഒരിടത്തും അടങ്ങിയിരിക്കാതെ അങ്ങിനെ ആനന്ദത്തിൽ തുള്ളിച്ചാടി നടക്കുകയാണ്!
ഇതു കണ്ട് സൃഷ്ടി കർത്താവിനു പോലും അല്പം അസൂയ വന്നു.
ഇത്ര എളുപ്പം അങ്ങിനെ അങ്ങു സന്തോഷിച്ചുകൂടല്ലൊ,
രണ്ടാമത് അദ്ദേഹം സൃഷ്ടി നടത്തിയപ്പോൾ, ആനന്ദത്തെ എടുത്ത് പാതാളലോകത്ത് കൊണ്ടുപോയി ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചു!
എന്നാൽ മനുഷ്യർ ഭൂമി തുരന്ന് തുരന്ന്, ചെന്ന് അത് കണ്ടെടുത്തു!
അദ്ദേഹത്തിനു വാശിയായി മൂന്നാംമത് സൃഷ്ടി നടത്തുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ആനന്ദത്തെ എടുത്ത് കടലിന്റെ അടിയിൽ കൊണ്ടുപോയി വച്ചു. മനുഷ്യർ കടലിന്നടിയിൽ മുങ്ങിച്ചെന്ന് ആനന്ദത്തെ കണ്ടെടുത്തു!
നാലാമത് സൃഷ്ടി നടത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം സന്തോഷത്തെ ആകാശത്തിൽ, ചന്ദ്രനിൽ കൊണ്ടുപോയി വച്ചു.
മനുഷ്യർ അതും കണ്ടെടുത്തു!
ഒടുവിൽ ബ്രഹ്മാവിന് ഒരു ബുദ്ധി തോന്നി,
അടുത്തതായി സൃഷ്ടി നടത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം അനന്ദത്തെ മനുഷ്യന്റെ തന്നെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ അതിസൂക്ഷ്മമായി വച്ചു.
അപ്പോൾ മനുഷ്യന് എളുപ്പം അത് കണ്ടുപിടിക്കാനാവാതെ വന്നു!
മനുഷ്യന്റെ ആനന്ദത്തിന് ഒരു നിയന്ത്രണം വന്നു.
അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ശാശ്വതമായ ആനന്ദം വേണമെങ്കിൽ നാം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ തന്നെ തിരഞ്ഞാലേ രക്ഷയുള്ളൂ.
അല്ലാതെയും സന്തോഷിക്കാം. പക്ഷെ ഏതുനിമിഷവും അത് നമ്മെ കൈവിട്ടുപോകും ഉപേക്ഷിച്ചുപോയേക്കും എന്ന ഭീതിയോടെ നമുക്ക് ആനന്ദിക്കാം. പക്ഷെ അത് ശാശ്വതമായ ആനന്ദമല്ലല്ലൊ,

No comments:
Post a Comment